Παραστάσεις Κεντρική Σκηνή

15.7 | 21:00 | 125’

16.7 | 19:00 | 125’

Μέγαρο Χορού Καλαμάτας / Κεντρική Σκηνή

PEEPING TOM

TRIPTYCH: THE MISSING DOOR, THE LOST ROOM AND THE HIDDEN FLOOR

Πληροφορίες παράστασης

Στην τριλογία Triptych, οι χαρακτήρες, χαμένοι στο χωροχρόνο, απομακρύνονται και αναζητούν ο ένας τον άλλο στο διηνεκές, εκδηλώνοντας μία μελαγχολική νοσταλγία για το μέλλον. Ένα τριπλό παιχνίδι «κεκλεισμένων των θυρών», στο οποίο οι συμμετέχοντες προσπαθούν μάταια να δημιουργήσουν μια νέα εκδοχή της απατηλής τους πραγματικότητας.

Η Gabriela Carrizo [Γκαμπριέλα Καρίτσο] και ο Franck Chartier [Φρανκ Σαρτιέ] πειραματίστηκαν με εναλλαγές κινηματογραφικών πλατό από τη μία σκηνή στην επόμενη, προκειμένου οι μεταβάσεις να διατηρήσουν αυτούσια τη δραματουργική τους δύναμη. Αυτή η διαμεσολαβητική δραματουργία αποτελεί θεμελιώδες συστατικό στοιχείο της δαιδαλώδους περιπλάνησης του Triptych στο παρελθόν και το μέλλον.

Το Triptych είναι το αποτέλεσμα της νέας επεξεργασίας τριών έργων σύντομης διάρκειας που δημιούργησε η ομάδα Peeping Tom [Πίπινγκ Τομ] για το Nederlands Dans Theatre. Η Gabriela Carrizo σκηνοθέτησε την πρώτη ενότητα με τίτλο The Missing Door, ενώ ο Franck Chartier σκηνοθέτησε τις δύο επόμενες, The Lost Room και The Hidden Floor. Η Carrizo και ο Chartier θέλησαν να εντάξουν τα έργα αυτά στο ρεπερτόριο της ομάδας Peeping Tom ώστε να συνεχίσουν να τα παρουσιάζουν στο κοινό. Οι δύο χορογράφοι οραματίστηκαν εκ νέου τα έργα για τους χορευτές της ομάδας τους. Υπό αυτή την έννοια, το Triptych διερευνά το πώς διαφορετικά σώματα, διαφορετικοί κώδικες και διαφορετικές μέθοδοι διδασκαλίας μπορούν όχι μόνο να συναντηθούν, αλλά και να αλληλοτροφοδοτηθούν δημιουργικά.

Η Carrizo και ο Chartier εστίασαν στη δημιουργία ενός νέου συνόλου με ξεχωριστό συνδυασμό τεχνικών ικανοτήτων, που άπτονται εξίσου του χορού και του θεάτρου. Χρησιμοποιώντας το δικό τους σωματικό λεξιλόγιο, οι καινούργιοι χορευτές θα ανιχνεύσουν νέα σχήματα μνήμης, όχι μόνο στο Triptych, αλλά και σε ολόκληρη την ομάδα.

  • Σύλληψη & σκηνοθεσία: Gabriela Carrizo & Franck Chartier
  • Ερμηνεία: Konan Dayot/Roger Van der Poel, Fons Dhossche, Lauren Langlois, Πάνος Μαλακτός, Alejandro Moya, Fanny Sage, Eliana Stragapede, Wan-Lun Yu
  • Καλλιτεχνική υποστήριξη: Thomas Michaux
  • Μουσική & ηχητικός σχεδιασμός: Raphaëlle Latini, Ismaël Colombani, Annalena Fröhlich, Louis-Clément Da Costa, Eurudike De Beul
  • Φωτισμοί: Tom Visser
  • Σκηνικά: Gabriela Carrizo, Justine Bougerol
  • Κοστούμια: Seoljin Kim, Yichun Liu, Louis-Clément Da Costa
  • Κοστούμια κατά παραγγελία: Sara van Meer, Lulu Tikovsky, Wu Bingyan (πρακτική άσκηση)
  • Τεχνική διεύθυνση: Giuliana Rienzi
  • Τεχνικοί: Bram Geldhof, Ilias Johri (φώτα), Tim Thielemans / Jonas Castelijns (ήχος)
  • Διεύθυνση σκηνής: Thomas Dobruszkes (διευθυντής σκηνής), Clement Michaux, Kato Stevens (βοηθοί διευθυντή σκηνής)
  • Ασκούμενοι παραγωγής: Lisa Gunstone, Robin Appels
  • Διαχείριση περιοδείας: Amaury Vanderborght
  • Διεύθυνση παραγωγής: Helena Casas
  • Επικοινωνία: Sébastien Parizel
  • Διαχείριση εταιρείας: Veerle Mans
  • Παραγωγή: Peeping Tom
  • Συμπαραγωγή: Opéra National de Paris, Opéra de Lille, Tanz Köln, Göteborg Dance and Theatre Festival, Théâtre National Wallonie-Bruxelles, deSingel Antwerp, GREC Festival de Barcelona, Festival Aperto / Fondazione I Teatri (Reggio Emilia), Torinodanza Festival / Teatro Stabile di Torino – Teatro Nazionale (Turin), Dampfzentrale Bern, Oriente Occidente Dance Festival (Rovereto)
  • Διανομή: Frans Brood Productions

Με την υποστήριξη της Φλαμανδικής κυβέρνησης.

Η παράσταση Triptych: The missing door, The lost room, The hidden floor υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του προγράμματος φοροαπαλλαγής της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης του Βελγίου.

Βασίζεται στο έργο Adrift, το οποίο δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τους χορευτές του NDT I: Chloe Albaret, Lydia Bustinduy, César Faria Fernandes, Fernando Hernando Magadan/Spencer Dickhaus, Anna Hermann, Anne Jung, Marne Van Opstal, Roger van der Poel, Meng-keWu, Ema Yuasa/Rena Narumi, και με την καλλιτεχνική υποστήριξη των Louis-Clément Da Costa, Seoljin Kim και Yi-Chun Li.

Peeping Tom [Πίπινγκ Τομ] είναι βελγική ομάδα χοροθεάτρου, που ιδρύθηκε από τους Gabriela Carrizo [Γκαμπριέλα Καρίτσο] (Αργεντινή) και Franck Chartier [Φρανκ Σαρτιέ] (Γαλλία). Από την ίδρυσή της το 2000 στις Βρυξέλλες, η Peeping Tom έχει παρουσιάσει τις δημιουργίες της σε όλο τον κόσμο. Η ομάδα έχει τιμηθεί με πολλά σημαντικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Olivier στο Ηνωμένο Βασίλειο για την παράσταση 32 rue Vandenbranden, το Βραβείο Patrons Circle στο Διεθνές Φεστιβάλ Τεχνών της Μελβούρνης, καθώς και με πολυάριθμες συμμετοχές στα Φεστιβάλ Θεάτρου του Βελγίου και της Ολλανδίας. Το έργο της ομάδας είναι μία διαρκής συλλογική έρευνα, η οποία σε συνδυασμό με τις μακροχρόνιες σχέσεις με τους ερμηνευτές διασφαλίζει τη συνέχεια της μορφής και του περιεχομένου. Μέσα στα χρόνια της λειτουργίας της, η ομάδα έχει αναπτύξει ισχυρή σχέση με τις θεατρικές σκηνές και με τους θεατές. Οι παραστάσεις της προσελκύουν ένα ευρύ, αφοσιωμένο, νεανικό κυρίως κοινό, τόσο στην έδρα τους όσο και στο εξωτερικό. Οι ημερομηνίες περιοδείας της είναι εξαιρετικά πολυάριθμες, όπως και ο – ολοένα αυξανόμενος – αριθμός των χωρών που επισκέπτονται τα μέλη της κάθε χρόνο. Για την Peeping Tom, οι περίοδοι δημιουργίας είναι συνήθως εκτενείς και έτσι οι παραγωγές ωριμάζουν κατά τη διάρκεια των περιοδειών. Αυτό σημαίνει ότι κατά μέσο όρο, υπάρχει μια νέα παραγωγή κάθε δύο χρόνια. Τα γραφεία της Peeping Tom βρίσκονται στο Μόλενμπεκ (Βρυξέλλες). Η ομάδα λειτουργεί με την υποστήριξη των φλαμανδικών αρχών. 

Ο Franck Chartier [Φρανκ Σαρτιέ] (Ροάν, Γαλλία, 1967) άρχισε να χορεύει όταν ήταν έντεκα ετών, και στα δεκαπέντε του η μητέρα του τον έστειλε να σπουδάσει κλασικό μπαλέτο στη σχολή της Rosella Hightower στις Κάννες. Μεταξύ 1986 και 1989, αποτέλεσε μέρος του Ballet du 20ème Siècle του Maurice Béjart. Τα επόμενα τρία χρόνια, συνεργάστηκε με την Angelin Preljocaj, χορεύοντας στο Le spectre de la rose στην Όπερα του Παρισιού. Μετακόμισε στις Βρυξέλλες το 1994, για να εμφανιστεί στην παραγωγή Kinok (1994) των Rosas, και παρέμεινε εκεί, δουλεύοντας πάνω σε ντουέτα με την Ine Wichterich και την Anne Mouselet, καθώς και σε παραγωγές των Needcompany (Tres, 1995) και Les Ballets C de la B: La Tristeza Complice (1997), Iets op Bach (1997) και Wolf (2002). Το 2013, δημιούργησε την παράσταση 33 rue Vandenbranden για την Όπερα του Γκέτεμποργκ, με βάση την παράσταση 32 rue Vandenbranden της Peeping Tom, και ανέπτυξε τη χορογραφία για την όπερα Marouf, Savetier du Caire του Jerôme Deschamps στην Opéra Comique de Paris. Το 2015, σκηνοθέτησε το The lost room για το Nederlands Dans Theatre, παράσταση για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Swan για την εντυπωσιακότερη χορευτική παραγωγή του 2016. Το 2017 σηματοδότησε την παγκόσμια πρεμιέρα της παράστασης The hidden floor, δεύτερης συνεργασίας του με την ολλανδική ομάδα. Πιο πρόσφατα, συνεργάστηκε με την Gabriela Carrizo στο 31 Rue Vandenbranden (2018) μία νέα διασκευή της πρωτότυπης παράστασης της Peeping Tom για το Μπαλέτο της Όπερας της Λυών. Η νέα παράσταση άνοιξε την περίφημη Μπιενάλε Χορού της Λυών το 2018. Το 2021, σκηνοθέτησε την παράσταση Dido & Aeneas, στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ των Peeping Tom, Le Concert d’Astrée και Grand Théâtre de Genève. Το 2022, σκηνοθέτησε το ντουέτο Oiwa, το οποίο δημιουργήθηκε για και σε συνεργασία με το Ballet National de Marseille. Ο Franck είναι καλλιτεχνικός διευθυντής της Peeping Tom, μαζί με την Gabriela Carrizo, με την οποία και ίδρυσε από κοινού την ομάδα το 2000. 

Η Gabriela Carrizo [Γκαμπριέλα Καρίτσο] (Κόρδοβα, Αργεντινή, 1970) ήταν δέκα ετών όταν άρχισε να χορεύει σε μία διεπιστημονική σχολή, η οποία τότε φιλοξενούσε τη μοναδική ομάδα σύγχρονου χορού για παιδιά και εφήβους. Υπό τη διεύθυνση της Norma Raimondi, η σχολή αυτή έγινε το Πανεπιστημιακό Μπαλέτο της Κόρδοβα, όπου η Gabriela συνέχισε να χορεύει για κάποια χρόνια και δημιούργησε τις πρώτες της χορογραφίες. Μετακόμισε στην Ευρώπη όταν ήταν δεκαεννέα ετών, όπου και συνεργάστηκε με τους Caroline Marcadé, Les Ballets C de la B (La Tristeza Complice, 1997 και Iets op Bach, 1998), Koen Augustijnen (Portrait intérieur, 1994) και Needcompany (Images of Affection, 2001). Δεν σταμάτησε ποτέ να δουλεύει πάνω σε δικές της χορογραφίες, και έτσι δημιούργησε κατά την ίδια περίοδο τη σόλο παράσταση E tutto sará d’ombra e di caline, και το Bartime, μία συνεργασία με τις Einat Tuchman και Lisi Estaras. Δημιούργησε επίσης τη χορογραφία για την όπερα Wolf (2002), των Les Ballets C de la B. Εμφανίζεται σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Kid (2012) του Fien Troch, ενώ το 2013 δημιούργησε τη σύντομης διάρκειας παράσταση The missing door (2013) για το Nederlands Dans Theatre – NDT 1 στη Χάγη. Το 2015, η Carrizo δημιούργησε το The Land, μία συνεργασία με το Munich Residenztheater. Πιο πρόσφατα, συνεργάστηκε με τον Franck Chartier στο 31 Rue Vandenbranden (2018), μία νέα διασκευή της πρωτότυπης παράστασης της Peeping Tom για το Μπαλέτο της Όπερας της Λυών. Η νέα παράσταση άνοιξε την περίφημη Μπιενάλε Χορού της Λυών το 2018. Το 2022, η Gabriela σκηνοθέτησε τη δεύτερη σύντομης διάρκειας παράστασή της για το Nederlands Dans Theatre (NDT 1), με τίτλο La Ruta. Η Gabriela είναι καλλιτεχνική διευθύντρια της Peeping Tom, μαζί με τον Franck Chartier, με τον οποίο και ίδρυσε από κοινού την ομάδα το 2000.